را ريش شذه است اكر به شوذ و « 1 » اكر به نشود جالينوس مىكويذ مردى بروم « 2 » سى سال بزيست و لكن بكوه باشيذ و بدان كوه داروهاى خشك بوذ جن حاشا و شيح و زوفا و بر ان « 3 » كوه ماذه خران داشتى و غذا وى « 4 » سى سال از شير ايشان بوذ « 4 » اين كارى دشوار بوذ و لكن من اندكى ياذ كنم علاج اين بيمارى . فامّا سبب آنك به نشوذ يكى دورى راه است كى هرج بخورذ از معنى دارو « 5 » بمعده روذ باز بجگر روذ باز بدل باز بشوشه و « 6 » قوت از وى رفته بود و كر بر سينه نهذ نخست ببوست كدرذ باز بعضلها باز ببهلوها و ان عضلها كى ميان « 7 » بهلو بوند باز بدان بردها كى بهلوها را بوشانيذه بوذ باز ببوست شوشه باز بتنهء شوشه جن آنجا رسذ ضعيف شذه بوذ و ديكر « 8 » جون شوشه ريش شوذ ريم كند و ريم را بسرفه بايذ « 9 » بيرون آورذن « 9 » و سرفه ريش را بفزايذ « 10 » و جن ريش بفزايذ ريم بفزايذ و مدّه گردذ « 10 » و ديكر كى شوشه را بيوسته جنبش بوذ و ريش را ارام بايذ ، و علاج ايشان از انك غرض اندر ريش خشك - كردنست و غرض اندر تب تر كردن بس علاج متضاد كردذ و دشوار شوذ و ديكر هر داروى كه راه « 11 » زوذ بتواند كداشتن ان دارو كرم بوذ « 12 » . اكنون ترا موازنه بايذ كردن كاه علاج تب افزون بايذ كردن جن تب ( f . 265 ) قوى بوذ و كاه علاج ريش افزون بايذ كردن جن ريش قوى بوذ و كاه هر دو « 13 » را علاج ببرابر « 13 » بايذ كردن و اين كارى دشوار بوذ « 14 » اكر ريش را روزكار برآيذ و به نشوذ يا كنده كردذ يا خشك ريش كردذ باز اكر همان

--> ( 1 ) - ف : افزوده . الا ( 2 ) - ب ه : اندرين علت ( 3 ) - ف : بدان ( 4 - 4 ) - ف : از شير ايشان بوذ سى سال و ( 5 ) - ب ه : نخست ف : افزوده . و ( 6 ) - ف : « و » ندارد ( 7 ) - ف : بميان ( 8 ) - ب ه : آنك ( 9 - 9 ) - ف : تا بيرون آرذ ( 10 - 10 ) - ف : ندارد ( 11 ) - ب ه : دور ( 12 ) - ب ه : بايد و اينجا هم تب باشد و هم تب . . . ( 13 - 13 ) - ف : علاج برابر ( 14 ) - ب ه : و